Close
Het 1ste hoofdstuk

Het 1ste hoofdstuk

Je wil een boek schrijven, je hebt al een idee waarover het zal gaan en je zet je aan je PC voor het belangrijkste van al je hoofdstukken: het eerste. Want in dit eerste hoofdstuk, op de eerste pagina en zelfs met de eerste zinnen moet je de lezer bij zijn nekvel pakken en hem niet meer loslaten. Hoe doe je dat? Door al meteen je verhaal te introduceren en te zorgen dat de lezer geïnteresseerd geraakt in het vervolg. Begin dus niet met een natuurbeschrijving of een beschrijving van je personage, maar keil je lezer direct het verhaal in. Lanceer je verhaalidee. Dat is het antwoord dat je zou geven op de vraag: ‘waar gaat je verhaal over?’ Dat gegeven is de reden dat de lezer jouw boek koopt: de tekst op de flaptekst sprak hem of haar aan. Wanneer je direct met je verhaalidee begint, voorkom je lange blokken informatie en uitgebreide introducties die de lezer niet wil en niet nodig heeft.

Een goed voorbeeld is “De Oorsprong” van Dan Brown: Terwijl de oude tandradlocomotief zich langs de duizelingwekkende helling omhoog klauwde, bekeek Edmond Kirsch de grillige bergtop boven hem. Het massieve stenen klooster in de verte was in een steile wand gebouwd en leek in de ruimte te zweven, alsof het op magische wijze was vastgemaakt aan de verticale klif.

Dit tijdloze heiligdom in het Spaanse Catalonië had meer dan vier eeuwen weerstand geboden aan de nimmer aflatende zwaartekracht en was nooit afgeweken van zijn oorspronkelijke doel om de bewoners af te zonderen van de moderne wereld.

Wel ironisch dat ze nu de eerste zullen zijn die de waarheid te horen krijgen, dacht Kirsch, en hij vroeg zich af hoe ze zouden reageren. Historisch gezien waren mannen van God de gevaarlijkste op de wereld, vooral als hun goden werden bedreigd. En ik sta op het punt om een vlammende speer in een wespennest te smijten.

Deze korte alinea’s geven de lezer een goed idee waarover de rest van het boek zal gaan. De protagonist is voorgesteld: Edmond Kirsch. Ook de antagonisten zijn min of meer bekend:  de kloosterlingen van het klooster of de Kerk in het algemeen. Zij zullen een episch gevecht aangaan met Kirsch om hun geheimen te beschermen voor de buitenwereld.

Dát zijn ingrediënten waarvoor iedere in thrillers geïnteresseerde lezer overstag gaat. En dat is precies wat jij ook moet doen in je eerste hoofdstuk.

Foreshadowing

Misschien heeft jouw verhaal wel een introductie nodig. Misschien wil je eerst de situatie  van je hoofdpersoon laten zien voordat je zijn of haar leven overhoopgooit. In dat geval is het aan te raden om al wat hints te laten vallen door middel van foreshadowing. In mijn eigen boek Help! Mijn engelbewaarder wil met brugpensioen situeer ik mijn hoofdpersonage en geef aan wat hij aan de hand heeft: De koplampen werpen cilindrische bundels licht voor ons uit op het pikzwarte asfalt van de A2 richting Brussel. Vaag zie ik het landschap en de fabrieken langs mij heen schieten. Er is weinig verkeer. We hebben geen last van files. Ik heb deze weg al wel duizend maal afgelegd. Indertijd als muziekjournalist voor Het Belang van Limburg en Backstage Muziekmagazine op weg naar weer een interview in het obligate Brussel of een van de honderden concerten die ik heb mogen verslaan in Vorst Nationaal in Brussel, De Vooruit in Gent, de Manhattan of Het Stuc in Leuven of de Brielpoort in Deinze. En later naar klanten van mijn communicatiebureautje Consulting Media voor weer een vergadering, een interview of een fotoshoot. Maar dat was nagenoeg altijd overdag. Nu is het avond en ga ik niet naar een interview of meeting met een klant. Ik ben op weg naar het UZ Gasthuisberg in Leuven waar men binnen enkele uren mijn door cirrose en kanker geteisterde en falende lever zal vervangen door een donorlever.

De lezer weet nu dat het hoofdpersonage journalist en copywriter is, dat hij leverkanker heeft en dat hij op weg is naar het ziekenhuis voor een transplantatie. Dat geeft voldoende elementen om nieuwsgierig verder te lezen.

Flaptekst

Om je al op weg te zetten kan het nuttig zijn om vanuit je idee en verhaallijn al de flaptekst van je boek te schrijven. Dat zal je dwingen goed na te denken over de plot en die in bevattelijke woorden uit te schrijven. Op die manier weet je de essentie en kan je die in je eerste hoofdstuk al aangeven.

De eerste zin

Bij de eerste scène hoort ook de beruchte eerste zin. Als je een verhaalidee helder voor ogen hebt en een sterke eerste scène hebt gekozen, dan zal een goede eerste zin makkelijker uit je vingers komen. Begin je tekst eens met een stelling of inzicht of met een detail. Wees ook niet bang om te experimenteren, te herschrijven en het opnieuw te proberen. Misschien werkt een stuk verrassend dialoog beter dan een stelling of blik je vooruit naar het einde.

Afhaken

Het is essentieel dat je eerste hoofdstuk de lezer figuurlijk binnentrekt in je boek. Hij/zij moet onmiddellijk geïntrigeerd zijn door het verhaal dat er staat aan te komen. In deze snelle tijden heeft niemand nog het geduld om rustig in een boek binnen te vloeien. Je krijgt de tijd niet om op een gezapig tempo je personages voor te stellen en je verhaallijn uit te rollen. Vroeger zei men wel eens van een boek: “Je moet de eerste dertig bladzijden doorworstelen, maar daarna schiet het verhaal op gang.” Geloof me vrij: na de eerste twintig saaie bladzijden vliegt jouw boek aan de kant en is de lezer boos. Je riskeert dat hij/zij nooit nog een boek van jou ter hand zal nemen.

Inschrijving Blogs 

Als je verder de blogs wil lezen die ik publiceer over schrijven, boeken en aanhorigen, vul dan onderstaan formulier in en ik plaats je op mijn mailinglijst. 

Add Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *