Arlette Henek: een vergeten geschiedenis

Arlette Henek (Genk 27/06/1950) begon met het schrijven van diverse artikels voor de ledenbladen van de VZW’s waarvoor ze werkte. In 2007 studeerde ze met grootste onderscheiding af aan het Stedelijk Conservatorium van Hasselt, richting woordkunst met als optie ‘literaire creaties’. De oorspronkelijke bedoeling om te toetsen of ze überhaupt wel kon schrijven leidde al snel tot enkele kortverhalen waarvan een aantal werd bekroond. In 2006 werd ze tweede laureaat in de Ward Ruyslinck Prijs Kortverhaal voor ‘Bezieling’ en 2014 werd ze genomineerd voor ‘Mauve’. Achteraf-land  is haar eerste roman.

In haar lezing "Vergeten geschiedenis" gaan we terug naar Limburg in de jaren twintig van vorige eeuw. In de eerste jaren van de steenkoolontginning werden door de toenmalige Mijndirecties werknemers uit andere landen aangetrokken om te werken in de steenkoolmijnen. Met konvooien werden ze vanuit Polen, Tsjecho-Slowakije, Hongarije, Slovenië, Servië, Tirol… naar België getransporteerd.

In haar roman”Achteraf-land” brengt Arlette Henek de geschiedenis van een (dergelijke) migrantenfamilie tot leven. Het is het verhaal van een Poolse familie die haar plaats zoekt in een in nieuwe wereld, met op de achtergrond de niet altijd gekende en bijna vergeten geschiedenis van de eerste Limburgse vreemdelingen en hun kinderen. Een verhaal over een migrantenfamilie avant la lettre, met dezelfde problemen, dromen en teleurstellingen, als waarmee vandaag alle migrantenfamilies worden geconfronteerd.

Tijdens haar uiteenzetting tracht Arlette Henek  deze geschiedenis opnieuw tot leven te brengen. 

UA-100687733-1